က်ေနာ္ မ၀တ္ျဖစ္ေသးတဲ့ စြပ္က်ယ္ေလး

က်ေနာ္ မ၀တ္ျဖစ္ေသးတဲ့ စြပ္က်ယ္ေလး

အရိုးသားဆံုး စကားဆန္းေတြနဲ႕………………………………………………….

အိပ္မက္ကိုေရေလာင္းေပါင္းသင္ရမွာေတာင္ အဆင္မေျပတဲ့ေကာင္မွာ..ခ်စ္သူကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာဖုိ႔ ၊ဆိုဖို႔ထက္ “မင္းကိုငါ ရက္စက္ခြင့္ျပဳပါတယ္ ခ်စ္သူ” လို႔ အံသာတြင္တြင္ႀကိတ္ေနခဲ့တဲ့ေကာင္ေပါ့။

ဟုတ္တယ္ ခ်စ္သူ ငါဆိုတဲ့ေကာင္က နင့္ေလွာင္ရယ္သံကိုမွစြဲလန္းတပ္မက္ ခဲ့တဲ့ေကာင္။ဘာမဆိုင္

ညာမဆိုင္လာေပါက္တဲ့ အေလ့က်ေပါက္ပင္တစ္ပင္လို ၾကမၼာ၀ိဘတ္တက္လာလို႔ လူလာျဖစ္ရတဲ့အထဲ

ဒုကၡကိုအသက္နဲ႔လဲၿပီး နင့္ကိုခ်စ္်ျပခ်င္ေသးသတဲ့ေလ………………………..

တေငြ႔ေငြ႔………(ေႏြ)

ညိႈးေလာက္ ၊ႏြမ္းေလာက္ေအာင္္

ပူခဲ့မယ္ဆိုခဲ့ရင္

ေၿခြဖို႔ ၊ ေၾကြဖို႔ပါ

ေလျပင္းကိုေခၚခဲ့…..။

အသက္ရွင္ရပ္တည္မႈ အတြက္…………………………………………………..

မင္းဘာစားသလဲေမးရင္ က်ဳပ္ကစာေတြ ၊ ကဗ်ာေတြစားတယ္။အရွက္တရားလံုဖိို႔ မင္းဘာ၀တ္သလဲေမးရင္ က်ဳပ္က ကိုယ္က်င့္တရားကို၀တ္မယ္။ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ ဘာေတြဆင္ယင္သလဲေမးရင္….အႏုပညာမာနတရားကိုပဲဆင္ယင္ခဲ့။ကဲ……………………

ဒီေလာက္ဆင္းရဲတြင္းနက္ခ်င္တဲဲ့ ကဗ်ာ၀ါသနာရွင္ေပါက္စေလးက နင့္အတြက္ ဘာမ်ားျမဴဆြယ္ႏိုင္မွာတဲ့လဲကြယ္။တစ္ခါတစ္ေလ ညဥ့္နက္ရင္မ်ား…အသက္ကိုခပ္ျပင္းျပင္းရႈၿပီး

နင့္မ်က္ႏွာညိုညိုေလးကို နင့္နင့္သီးသီး ေမာ္ဖူးတယ္။ ဒါေတြနင္သိစရာမွမလိုအပ္တာ။ ငါ့ဘာသာတရားေတြနဲ႔ နင့္ကိုေမတၱာပို႔ ဆုေတာင္းေပးမယ္။ နင္မသိလိုက္ဘာသာနဲ႔ လက္ခံယူ ဒါဆိုုၿပီးတာေပါ့ကြယ္။

ဒီေလာကႀကီးထဲမွာ………………………………………………………………..

လူဆိုတဲ့သတၱ၀ါေတြပဲ ကိုယ့္ႀကိဳးနဲ႔ကိုယ္ရႈပ္ခြင့္ရတာ ။ဘယ္သတၱ၀ါမွႀကိဳးမက်စ္တတ္ၾကပါဘူးကြယ္။

(ပင့္ကူေတြသာ အိမ္ေဆာက္၊သားေကာင္ဖမ္းတာ ခၽြင္းခ်က္)ကိုယ့္တ၀မ္းတခါးအတြက္ ဖိနပ္နဲ႔ နင္းထားတဲ့ ၾသကာသထဲ နစ္လိုက္ ၊ ျမဳတ္လိုက္ နဲ႔ကမ္းျပန္မတက္ႏိုင္သူေတြပါ။ငါနင့္ကိုခ်စ္တာ

လူသားဆန္ဆန္ဆိုတာထက္ နင္ဆိုတဲ့ လူသတၱ၀ါမေလးကို ေမတၱာေရွ႕ထားၿပီးခ်စ္တာ။ ကဲ…………

ငါ့စကားမွာ ျဖားေယာင္းမႈေတြပါမတဲ့လား။သြားပါ ပံုစံတူကူးယူမႈေတြနဲ႔ လူ႔ေဘာင္အနားသတ္ကို ဘာေတြနဲ႔စံတင္ထားၾကသလဲ။ေရႊ ၊ေငြ ၊မ်ိဳးရိုး ၊ဗီဇ ၊ဂုဏ္သိကၡာ ၊အဆင့္အတန္း ၊အလုပ္ ၊ရာထူး

အလိုရမၼက္ေတြနဲ႔အေရာင္တူ အတၱတူညီ၀တ္စံုေတြကိုု မက္ေမာသလားကြဲ႕..(ေဆာရီးငါ့စကား ရိုင္းတယ္ထင္ပ….ခက္၏ ဒီလိုပဲေျပာတတ္ပါရဲ႕)

ဆိုပါေတာ့…………………………………………………………………………..

သူေတာင္းစားငပ်င္းတစ္ေကာင္အတြက္ ခြက္တစ္လံုးနဲ႔ အစားအေသာက္ပဲလိုအပ္တယ္။ သူေ႒းတစ္ေယာက္္အတြက္ဆို စိန္ ေရႊ ေငြ ကားနဲ႔တင့္တယ္စရာေတြအျပင္ ေနာင္ဆယ္သက္ စားမကုန္တဲ့ အတၱေတြပဲလိုအပ္တယ္။ကဲ…ငါ့အတြက္ဆိုရင္ေတာ့..ေသခ်ာတယ္ ကမာၻေပၚက စာၾကည့္တိုက္ေတြနဲ႔ နင့္ရဲ႕လက္တစ္ဖက္ပဲလိုအပ္တယ္ ။မင္းအတြက္ဘာလိုအပ္သလဲ……?

ငါ့မွာကဗ်ာေတြပဲရွိတယ္….။မင္းလိုအပ္ရင္ ဒီကဗ်ာေတြထဲ ၁၉၁၄ခုႏွစ္က ေမရီဘုရင္မႀကီးလုပ္ခိုင္းခဲ့တဲ့

ကိန္းဘရစ္လပ္ဗာ လို႔ေခၚတဲ့သရဖူပါမယ္။နပိုလီယံရဲ႔ဓါးရိုးမွာတပ္ခဲ့တဲ့ လူ၀ီ(၁၆)ဘုရင္ရဲ႕ အေလးခ်ိန္

(၁၄၀.၄၆)ကာရတ္ရွိတဲ့ရီဂ်င့္ဆိုတဲ့ စိန္တစ္တံုးပါတယ္။မင္းသံုးနန္းသံုးဆိုတဲ့ ရတနာ ေတြအျပင္

ဖာယာရီပါမယ္။အိုမီဂါပါမယ္။လိုအပ္ရင္ ကမာၻတစ္ခုလံုးမင္းသံုးခြင့္ရွိတယ္။

ျမက္ခင္းစိမ္းနဲ႔တဲငယ္ေလး………………………………………………………………

အေ၀းက သီခ်င္းသံၾကားတိုင္း တလြမ္းတေမာ ေဆြးသီေနရတဲ့ အညတရေကာင္ ရဲ႕ ကဗ်ာေတြထဲ ဘာနဲ႔မွခ်ိန္ဆက္မရတဲ့ ႏွလံုးေသြးေတြပါတယ္ ခ်စ္သူ။ေရႊေခတ္၊ေငြေခတ္၊အင္တာနက္အိးေမးလ္ေခတ္

ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္ထဲမွာ ေပတစ္ရြက္..စာတစ္ပုဒ္ေလာက္နဲ႔ မျဖစ္ညစ္က်ယ္လို႔မင္းေတြးရင္

ငဲ့မၾကည့္ခြင့္ပါ ေပးတယ္။ငါတတ္တဲ့ ေျမႀကီးစကားမွာေကာင္းကင္အတြက္ဂါထာမႏာၱရားေတြမပါခဲ့ဘူး။

လိုရမယ္ရေဆာင္ထားခဲ့တဲ့(ဖိနပ္ျပတ္ရင္တြဲဖို႔နဲ႔)ငါ့လက္နဲ႔ငါ့ဥေႏွ်ာက္ကို ခ်ိတ္ဆက္ေပးမဲ့ တြယ္ခ်ိတ္

တစ္ေခ်ာင္းပဲရွိတယ္။ရင္တစ္ခုလံုးထိုးခြဲေဖာက္လွန္ လိုအပ္ရင္မင္းအတြက္သင့္ေတာ္ပါမယ္ဆိုတဲ့

လူတကာမီးတိုက္ခဲ့တဲ့ ငါ့ႏ်လံုးသားမီးေသြးခဲေလးတစ္ခဲရွိတယ္။

နင့္ေျခေတာ္ရင္းမွာခစားဖို႔

ရန္သူေတြကိုေခ်မႈန္းခဲ့တဲ့ေကာင္

ေမာ္ဖူးဖို႔အတြက္မ်ား

နင့္ေျခဖ၀ါးေလးကို ၾကြလိုက္

တစ္ေထာင့္တစ္ညထက္ရွည္မဲ့

ဒီသိုးေဆာင္းေတးကိုဆိုမယ္

ေႏြေခါင္ေခါင္ထဲ…………..

ႏွင္းတို႔တခမ္းတနားေၾကြစမ္း။

ဒီလိုနဲ႔ အတိတ္မွာ………………………………………………………………..

လမ္းမွားခဲ့ပါတယ္။လမ္းမ်ားခဲ့ပါတယ္။လမ္းသလားခဲ့ပါတယ္။လူမဆန္တဲ့ပတ္၀န္းက်င္က်ိန္စာဆိုးေတြကို”ေတာက္”ခတ္ အံႀကိတ္ခဲ့ရဘူးတယ္။ေခြးကိုက္ခံရဘူးတယ္။ အသည္းကြဲဘူးတယ္။ အရက္စြဲခဲ့ဘူးတယ္။ထူးမျခားနား ဂ်စ္ပစီတစ္ေယာက္လိုလမ္းေဘးအိပ္ဘူးတယ္။အခုငါေနတဲ့ ပစၥဳပန္မွာေရာ..အိမ္ေပါက္ေစ့ TVမရွိဘူး၊ စေလာင္းမရွိဘူး၊ VCD ၊DVD၊ေရခဲသတၱာ၊ပန္ကာ၊

ဇိမ္ခံပစၥည္း စံုလင္ေအာင္မရွိၾကဘူး ခ်စ္သူ။ ေရမီးအစံုနဲ႔ေလထီးခုန္ေနၾကတဲ့ လူတန္းစားမွာ ငါတို႔ကေပါင္မုန္႔အသိုးတစ္လံုးရဲ႕ အနားသားအျဖစ္မွာ ရပ္တည္ေနရတုန္းပဲ။

တစ္ေန႔ေရႊ ၊တစ္ေန႔ေငြ…………………………………………………………

လို႔တင္စားဖို႔ထက္..တစ္ေန႔ငါးေသး ၊ငါးႏုတ္ ၊တစ္ေန႔ဆန္ျပဳတ္လို႔ဆိုမယ္။တစ္ခါတစ္ေလ ေရကူေနရတဲ့

ကပ်ာကရာ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္အဖို႔ေတာ့ မင္းကိုေပးႏုိင္တာ(ခရမ္း)ဦးခ်စ္တင္ေရႊေဆးနဲ႔ ယပ္ခတ္ထားတဲ့ေရတစ္ခြက္ပဲရွိမယ္။ငါ ဓူ၀ံၾကယ္မခူးႏုိင္ဘူး ၊အေနာဒတၱ ေရစင္ခပ္မေပးႏုိင္ဘူး ၊

သိၾကားမင္း ဖင္ခုထိုင္ထားတဲ့ ပ႑ဳကဗၼလာေက်ာက္ဖ်ာ မယူေပးႏိုင္ဘူး။ငါ့လက္ကေရးျခစ္လိုက္တဲ့

ႏွလံုးေသြးကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွာ နင့္ကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္ေတြပဲ ပါမယ္။ေသခ်ာတယ္ ဒါေတြမမက္ရင္ေတာ့ မင္းအတြက္စိတ္ဆင္းရဲစရာေတြပဲ ငါ့မွာရွိတယ္။

ငါ့ကဗ်ာထဲမွာက ဒီလို ခ်စ္သူရဲ႕………………………………………………..

ေလာကဓံဓါးေတြကိုရယ္သြမ္းေသြးရင္းဒုကၡလိုက္မုဆိုးတစ္ေယာက္၊ပန္းအိပ္မက္ေတြမထြန္းတဲ့ ယာေတာ ၊သူတစ္လူငါတစ္မင္းနဲ႔ ၁၀၁ပါးေသာပဋိပကၡေတြ ၊ေရနည္းငါးေတြ ၊ကမ္းပါးေပ်ာက္ေနတဲ့

ပင္လယ္နဲ႔ မိုးေရခ်ိန္လက္မအလြန္ေတြ ၊ေသာင္နဲ႔ျမစ္က်ိဳးအင္းေတြ ၊သဘာ၀ တရားရဲ႕ပန္းပြင့္ေတြ ၊

ရင္ဘတ္အခါးနဲ႔ေတာၾကက္ဟင္းခါးသီး ၊ အျမည္းနည္းနည္းနဲ႔ ပါးစပ္မ်ားမ်ား ၊ အရာအားလံုးကိုမသိတဲ့

မသိခဲ့တဲ့အရာအားလံုးေတြ ၊ေကာက္က်စ္မႈေတြ ၊စဥ္းလဲမႈေတြလက္ညိႈးထိုးေခ်ာက္ခ် သစၥာေဖာက္ေတြ ၊လမ္းခြဲသြားတဲ့ခ်စ္သူနဲ႔ပခံုးတစ္ဖက္ေပၚကလက္ ၊နာက်င္ေၾကကြဲမႈေတြအားလံုး ငါ့ကဗ်ာမွာေရလဲ

သံုးတယ္။တိုက္ဆိုင္မႈပါရင္ ယူသြားပါခ်စ္သူ။အခေၾကးေငြမဲ့ နင့္အေပၚငါ့ရဲ႕သိတတ္မႈေတြပါ။

ငါ့ခ်စ္ျခင္း ငါ့အတၱေတြနဲ႔ဆို……………………………………………………..

နင္ကပန္ထြာဘုရင္မလဲျဖစ္တယ္။ပန္ဒိုရာသတၱာတစ္လံုးလဲျဖစ္တယ္။ကိုလိုနီေခတ္ ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာ၊

ဖာဘုင္ရင္ရဲ႕အာဏာ၊ထာ၀ရဘုရားသခင္၊ေနာက္ပရိုမီးသီးယက္(စ) ရဲ႕သမီးေတာ္၊မာသာထရီဇာ ၊

ရွာရာပိုဗာ၊ကိတ္၀င္းစလက္နဲ႔ အင္ဂ်လီနာဂ်ိဳလီ။ေနာက္ငါ့ႏွလံုးူသားကၽြန္းႏုိင္ငံအတြက္ ေဟတီငလ်င္

ထို႔ေနာက္………………..ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ဘယ္ေလာက္အဆင္ေျပသလဲကြယ္..။

သတိရပါခ်စ္သူ………

လဴ႕ေဘာင္လူ႕စည္းကမ္းဆိုတာထက္ သံေယာဇဥ္အနားသတ္ကို ဘယ္ေဆာင္ဓါးနဲ႔မွျဖတ္လို႔မရဘူးကြဲ႔

။အေျခရွိလူတန္းစားေတြ သတ္မွတ္ၾကတဲ့ အေျခမဲ့လူတန္းစားေတြရဲ႕ ေဖးမကူညီမႈနဲ႔ သစၥာတရားမွာ

ဘာလွည့္ျဖားမႈမွမပါခဲ့ပါဘူးကြယ္။တစ္ေန႔ကိုဆူးတစ္ေခ်ာင္းအစိုက္ခံရင္း………………………………….. ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုေရေလာင္းေပါင္းသင္ ….ကဲမင္းဘယ္လိုခ်ိဳေစခ်င္သလဲ။စဥ္းစားပါခ်စ္သူ စဥ္းစားပါ။

နင့္အတြက္နားရြက္တစ္ဖက္ျဖတ္မေပးႏိုင္ေပမဲ့ ငါ့လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ နင့္ေက်ာကရန္သူကိုဓါးနဲ႔ပိုင္းၿပီး

နင့္ေရွ႕ကျမွားကို ဒိုင္းနဲ႔ကာေပးမယ္။မင္းကိုမွဲ႔တစ္ေပါက္ေလာက္စြန္းမဲ့အရာမွန္သမွ်ကို အဏုျမဴဗံုး

ထက္ငါေၾကာက္တယ္။မင္းလိုအပ္တဲ့အခါ ဖေႏွာက္ေပါက္ၿပီးေခၚလိုက္ပါ……ခ်စ္သူ။

ဒါငါ့သစၥာတရားပါပဲ……….

ေရာင္းတန္းမ၀င္တဲ့အေလ့က်ေပါက္ပင္က

ပန္းခူးလက္ကိုေမွ်ာ္သလိုေပါ့

ငါမိုးကိုဆန္႔တန္းခဲ့တာပါ…………………..

မမွီမကမ္းမို႔ထင္ပါရဲ႕…..

ဆက္သြယ္မႈဧရိယာျပင္ပကိုေရာက္ေနခဲ့။

PS: ကဲ မင္းစိတ္ပါတဲ့တစ္ေန႔ ျပန္စာေရးပါ ခ်စ္သူ………………………………….။

(ေက်းေတာ္မ်ိဳး)

ေျခက်င္း၀တ္မ်ားအား ေတာ္လွန္ျခင္း

ေျခက်င္း၀တ္မ်ားအား ေတာ္လွန္ျခင္း

 

            မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ခတ္ျခင္းရဲ႕အဆံုးမွာ ျမက္ေတြအေတာင္ပံခတ္ၿပီး ပ်ံမသြားခဲ့ၾကဘူး။ ၾကက္ေျခခတ္တစ္ခုကို အမွားသေကၤတလို႔ သတ္မွတ္မယ္ဆို အသက္ေသဆံုးသူေတြရဲ႕ ေျမပံုေပၚက မွတ္တိုင္ (သို႔တည္းမဟုတ္) လက္၀ါးကပ္တိုင္ေတြက အကဲခတ္ဆံုးျဖတ္မႈေတြလား? ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာက္ေကြ႔တဲ့ျမစ္ျဖစ္ပါေစ ပင္လယ္ရွိရာေတာ့ သြားတတ္ၾကေသးတယ္ ။ သူ႔စီးဆင္းမႈအေပၚမွာ စီးစမ္း ဆင္းစမ္းလို႔ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ် မေအာ္ဟစ္ခဲ့ပါဘူး။ တိမ္ေတြေရြ႕တယ္ . . . ေရြ႕တယ္ . . . ေရြ႔တယ္ . . . တစ္ခါတစ္ေလ ရပ္တန္႔ခဲ့သည့္တိုင္ ေျခေထာက္ေညာင္းတယ္လို႔ မဟစ္ေၾကြးခဲ့ပါဘူး။ (တိမ္မွာ ေျခေထာက္ပါ/မပါ တစ္ကိုယ္တည္း ျငင္းဆန္ခြင့္ေပးတယ္) ။ အေရာင္ေရာစပ္မႈ ၊ အေတာင္ပံတပ္ေပးမႈ ၊ လူကုန္ကူးမႈ ၊ ဖိနပ္မွားစီးမႈေတြဟာ သင္ႏွင့္သာသက္ဆိုင္ေၾကာင္းလို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္မယ္ (ဒီအသေရဖ်က္မႈဟာ တာ၀န္ယူျခင္း ပါရွိတယ္) ။ ဆြဲေဆာင္မႈအားေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ေရာင္းတမ္းမ၀င္တဲ့ ေၾကျငာေတြအစား ကမၼဌာန္းတရားကိုရႈမယ္။

            အဓိပၸါယ္တစ္ခုဆိုတာ သတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔အညီလို႔ လက္ခံထားေနသေရြ႕ေတာ့ သင္ဟာ တရားေတာ္နဲ႔မကိုက္ညီသူျဖစ္တယ္။ အတၱဆိုတာ လိအပ္သလိုေဆးေရာင္ျခယ္ထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပါပဲ။ သင္ေတြ႔ေနသမွ်၊ၾကားေနသမွ် အဲဒါ အယူအဆမဟုတ္ဘူး။ တေျဖာင့္တည္းစီးဆင္းမယ့္ျမစ္တစ္စင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ တူးေဖာ္ေနၾကပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ သင့္မ်က္ရည္စက္မ်ား ပါ၀င္လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထမင္းရည္ပူစည္းမနင္းပါဘူး။ ငွက္ျဖစ္တိုင္း မပ်ံသန္းတတ္ၾကေၾကာင္းကို ပင္ဂြင္းငွက္တို႔က သက္ေသ ၊ သာဓက ျပည့္စံုစြာညႊန္းဆိုထားပါတယ္။ သင္သည္ သင့္ကိုယ္သင္ ျဖဴစင္သည္ဟု အထင္ရွိေနပါက ထိုပင္ဂြင္းငွက္တစ္ေကာင္ထံသြားၿပီး ဒိုဘီအပ္ရန္ သတိရပါ။ ကဗ်ာဆိုေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ ကျပာကယာအၿပံဳးမ်ား မရွိေၾကာင္း ယထာဘူတက်စြာ ႀကံဳမွသိရပါလိမ့္မယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ သင္သည္ ၿပံဳးတတ္သူ ျဖစ္/မျဖစ္သည္ ဆိုျခင္းထက္ပိုေသာ ေထာက္ခံစာတစ္ေစာင္လိုအပ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ စာလံုးမ်ား ၊ မွင္မ်ားသာ ေပစြန္းေနေသာ စကၠဴတစ္ရြက္မျဖစ္ရန္ အထူးသတိျပဳပါ။ မိမိကိုယ္မိမိ ျမင့္သည္ထက္ျမင့္ေအာင္ ခံုးေမာက္ျပေနေသာ ေတာင္တန္းမ်ား ဒီလြင္ျပင္ေဒသမွာမရွိပါ။ ဒီေနရာသည္ လြင္ျပင္တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ တသမတ္တည္း ျပန္႔ျပဴးညီညြတ္ေသာ လြင္ျပင္တစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။

            အသားစားေသာႏြားမ်ား မရွိပါဆိုျခင္းထက္ ႏြားမ်ား အသားမစားပါဟုဆိုလွ်င္ သင္ျငင္းပိုင္ခြင့္ရွိသည္။ နားရြက္တိုမ်ား၏ အလိုဆႏၵအား နားရြက္ရွည္တို႔ ကုသိုလ္ျပဳခဲ့ဖူးသည္။ ဟန္မေဆာင္တတ္ဟန္ေဆာင္ျခင္းပညာျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျခင္းအေပၚ လူတကာလက္ခုပ္တက္တီးၾက၏။ သူမသာ ၊ ကိုယ္အသုဘဆိုတာထက္ သူတင္ ၊ကိုယ္တင္ ရင္ခုန္သံမ်ားႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စည္း၊၀ါး နင္းၾကသည္။ ကႀကိဳးတြင္ ပန္းပန္မထားပါ။ ဆူးမရံထားပါ။ ခုနစ္လႊာကေျခသည္၏အိပ္မက္အား  ျမဴဆြယ္ျခင္းထက္ ၊ လိင္ဆက္ဆံေရးအား အသားေပးျခင္းထက္ ၊ ဖိုမ အဂၤါႏွင့္သီက်ဴးေသာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိုမက္ခဲ့ေသာ ေျမစိုင္ခဲတို႔သည္ ဗီတာမင္ (လံုး၀) ခ်ိဳ႕တဲ့ေနေပသည္။ မရွိ/အရွိ တရားေတာ္မ်ားအား နားျဖင့္သက္သက္သာၾကားၿပီး ႏွလံုးမသြင္းတတ္ေသာေခြးအမ်ားထက္စာလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ခ်ိဳခ်ဥ္တစ္လံုးႏွင့္ နပန္းသတ္တမ္းကစားခ်င္သည္။ သင့္ကိုယ္သင္ ျဖဴစင္သည္ဟုဆိုလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္သည္ အေရာင္အစြန္း အထင္းသားရွိေသးသည္။

            ‘ဒီအရာေတြ အားလံုးၿပီးဆံုးသြားၿပီ’ တဲ့ ။ သင္ကိုယ္တိုင္ ဒီအရာေတြကို အသစ္က ျပန္စခ်င္ေနသည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ၿပီးဆံုးသြားပါလိမ့္မယ္။ ရွိ/မရွိျခင္းဟာ အပိုင္းကိန္းတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကားထဲတြင္ မ်ဥ္းေၾကာင္းတိုေလးပဲ ခံေနခဲ့တာပါ။ ေရွးထံုးကို ပယ္ခ်င္ပယ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ သင္ ေစ်းသံုးမၾကြယ္ပါနဲ႔။ မည္သည့္ကိစၥမဆို အဆက္အစပ္မဲ့ျခင္းမရွိၾကပါ။ လက္ခံထားသမွ်အရာတိုင္းဟာ ခ်ိတ္ဆက္ထားေၾကာင္း သင္ကိုယ္တိုင္ ေရေလာင္းေပါင္းသင္ပါ။ တစ္ခုေလာက္ေျပာပါရေစ။ ‘ သင္ ဓားတစ္လက္ကို အစိမ္းသက္သက္ ၿမိဳခ်ရဲပါသလား ‘ ။ ကမ္းပါးတစ္ခုသာ ဆုပ္ကိုင္ထားလွ်င္ သင္၏ၿမဲၿမံျခင္းသည္ အေ၀းဆံုးသို႔ ေရာက္ရွိသြားေပလိမ့္မည္။ လြတ္လပ္ျခင္းအႏုပညာသည္ သင္မွန္းခဲ့သေလာက္ မနီးစပ္ခဲ့ပါ။ လြတ္လပ္သူမွန္သမွ်သည္ လြတ္လပ္ျခင္းကိုသာ ဆုပ္ကိုင္ထားဲပသူမ်ားျဖစ္၏။ မၿမဲျခင္းသေဘာတရားသည္ ၿမဲၿမံစြာဆုပ္ကိုင္ထားရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းနားလည္ပါ။ သင္သည္ လြတ္လပ္ေသာ  ၿမဲၿမံျခင္းကို ေရရာစြာနားလည္ပါၿပီလား။ ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ပါ။ လြတ္ေျမာက္မႈကို သင္ရင္ဆိုင္ေတြ႕ခ်ိန္ လက္၀ါးကပ္တိုင္တစ္ခုက အသင့္ေစာင့္ႀကိဳေနပါလိမ့္မည္။ အေပါင္းလကၡဏာဆန္သည္။ သို႔ေသာ္ ႏႈတ္ထြက္သြားရန္လိုအပ္သည္။ ယုတ္ေလ်ာ့မႈတစ္ခုအား အေကာင္းျမင္၀ါဒီျဖင့္ ၾကည့္ျခင္း (သို႔တည္းမဟုတ္) အေကာင္းစားမ်က္မွန္တစ္လက္ႏွင့္ ေျမပံုမွတ္တိုင္အားရႈျမင္ျခင္းျဖစ္သည္။

            ‘လႊတ္ခ်လိုက္’ ဟု က်ေနာ့္ကို ရထားႀကီးကေျပာတယ္။ ‘ဆုပ္ကိုင္ထားပါ’ လို႔ ေခ်ာက္ကမ္းပါးႀကီးက ဆိုတယ္။ ရထားတစ္စင္းထက္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးရဲ႕အစြယ္ေတြက တေဖြးေဖြးလက္လို႔။ ေခါင္းငံု႔ၿပီးလမ္းျဖတ္ကူးသူ ၊ ေခါင္းေမာ့ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနသူ ဆံုေတြ႔လို႔မ်ားတိုက္မိရင္ ဘယ္သူအရင္ေသမလဲ။ က်ေနာ္သည္ ကိုယ္ရည္ေသြးတတ္ေသာ သြားပြတ္တံမ်ားအား မုန္း၏။ သြားၾကားမွ အစာေဟာင္းမ်ားထုတ္ပစ္ခ်င္သည္ဟုဆိုလွ်င္ ‘ေတာက္’ တစ္ခ်က္ခတ္ၿပီး ဖေနာင့္သံုးခ်က္ေပါက္ပါ။ (လူႀကီးမင္းတို႔၏ တစ္ကိုယ္ရည္သန္႔ရွင္းမႈအား တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးပါသည္)။ ဟုေသာ ေၾကျငာအား ရုပ္ျမင္သံၾကားလႈိင္းမ်ားမွ မလႊင့္ပါ။ လက္ခံသူမဲ့ေနေသာအမွန္တရားသည္ မိဘမဲ့ လမ္းဆံုလမ္းခြသာျဖစ္၏။ ထိုနည္းတူလည္းေကာင္းတူစြာ အမွန္တရားအား လက္မခံေသာသူသည္ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္လက္ထဲမွ ခြက္တစ္လံုးနည္းတူေပ။ ယူခ်င္သည္ထက္ အေပးအကမ္းနည္းပါးျခင္းသည္ မိမိကိုယ္မိမိ အၾကမ္းဖက္ျခင္းသာျဖစ္သည္။ ယေန႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကာလတြင္ ထြန္းကားလာေသာ အၾကမ္းဖက္ယဥ္ေက်းမႈအား က်ေနာ္တို႔ ေတာ္လွန္ၾကပါစို႔ ။

 

 

(ေက်းေတာ္မ်ိဳး)                                                                            (ရိုးရာ)

www.kyaytawmyo.web.com                                  www.yoeyarpoet.co.cc