Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

Wednesday, June 23, 2010

သို႔ . . . ကမာၻေျမ

သို႔ . . . ကမာၻေျမ

သို႔ . . . ကမာၻေျမ

သင္ေနေကာင္းရဲ႕လား

ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ေတြၾကားမွာ

သင့္အသက္ရွဴသံေတြ ပါးေဖ်ာ့သြားသလိုပဲ

က်န္းမာေရးကိုဂရုစိုက္ပါကမာၻေျမ။

သင္၀တ္ထားတဲ့ အက်ၤ ီက

ေဆြးရိၿပဲက်ေနၿပီ

အဲဒါ ဖာေထးဖုိ႔ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္

ခုထိလည္း ဘာအပ္နဲ႔ခ်ဳပ္ရမလဲမသိေသးဘူး

သင့္ကိုယ္ပူခ်ိန္က ေတာ္ေတာ္ျမင့္ေနၿပီကမာၻေျမ

ေဆးခန္းေလးဘာေလးလည္းျပပါဦး

ေဆးေသာက္သင့္လည္းေသာက္ ေဆးထိုးသင့္လည္းထိုးေပါ့။

သင့္အသားအရည္ဟာ အရင္လိုမစိမ္းလန္းေတာ့ဘူး

တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကႏာၱရဆန္လာတယ္

သင့္ကိုယ္ထဲကေသြးေတြလည္း တျဖည္းျဖည္းခန္းေျခာက္လာတယ္ကမာၻေျမ

သင္အေအးမိေနသလား ။

ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့

သင့္ကိုယ္ထဲကပိုးမႊားေတြက သစၥာမရွိႀကဘူးေလ

အစာအဟာရ မွ်တေအာင္စားပါကမာၻေျမ။

ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနပါ က်န္းမာေရးလိုက္စားပါ အိပ္ေရး၀၀အိပ္ပါ

က်န္းမာေရးကိုဂရုစိုက္ပါ ကမာၻေျမ။

သင္ . . . ေနေကာင္းပါေစ။

Sunday, June 6, 2010

အသဲကြဲဖတ္စာ


နာၾကည္းမႈ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့

လြင္ျပင္တစ္ခုရဲ ့အသက္ရွဴသံအဆံုးမွာ

တိတ္ဆိတ္မႈ မလံုမလဲေလးနဲ ့

ေနပူမွာ ေစာင့္ေနတဲ့ သစၥာတရား ကို

လက္ထိပ္တန္းလန္းနဲ ့ေတြ ့လိုက္တယ္ ။



ခရမ္းေရာင္ ပြင့္ဖတ္ေတြနဲ ့

အိပ္ေရးပ်က္ေနတဲ့ အိပ္မက္ေတြကပဲ

အထီးက်န္ေနတဲ့ အခန္းအတြက္

ဥယ်ာဥ္တစ္ျခမ္းစာ ပြင့္ေ၀တယ္ ။



ဟိုနားက … ေလွ်ာက္လမ္းေလးမွာ …

၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီးရဲ ့ေအာက္မွာ …

မီးလင္းဖို ေဘးနားမွာ …

စံပယ္ရံုေလးေဘးနားမွာ …

(အခု ရွိမေနေတာ့ဘူး) ။



“သူမ” ႏွလံုးသားကို

သိုးေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ ေလာကဓံက

အသျပာ အသားတံဆိပ္ ခပ္ႏွိပ္သြားတယ္ ။



ၾကိဳးမိန္ ့က်ေနတဲ့...

ရာသီဥတုေတြက

ေဆးရံုျပတင္းေပါက္ေတြရဲ ့မ်က္ႏွာထားမ်ိဳးနဲ ့...

အစာ မပါတဲ့ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကိုင္ျပီး

ျပကၡဒိန္မွာ မနက္ျဖန္ ကိုမွ်ားတယ္ ။




ကိုယ့္မွာ....

အိမ္ျပန္ဖို ့ေသာ့မရွိဘူး

အဲ့ဒါနဲ ့…..ဖိနပ္အသစ္၀ယ္စီးလိုက္မိတယ္ ။




ရင္ခြင္ရွိန္း

Wednesday, June 2, 2010

က်ေနာ့္ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္

အေဖေရ. . .

ခုမွအေတာင္ေပါက္တာဆိုေပမယ့္

ပင္လယ္ကိုမွျဖတ္ပ်ံခ်င္ခဲ့တာ

သားနည္းနည္းလြန္တာေပါ့ဗ်ာ။



ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္. . .

အေတာင္တစ္စံုရဲ႕ေက်းဇူးေတာ္အတြက္

သားကေတာ့

ပ်ံျပခ်င္ေသးတယ္အေဖ။



အေဖရယ္ . . .

အေဖ့မ်က္ႏွာေပၚကအေရးအေၾကာင္းကို

ေရွးေဟာင္းေက်ာက္စာတစ္ခ်ပ္ဖတ္ရသလိုမ်ိဳး

နားမလည္တတ္ခဲ့တာ

သား၀န္ခံပါတယ္။



အေဖစဥ္းစားၾကည့္ပါ

ကိုယ္ပိုင္အလင္းထက္ပိုၿပီး

ဘယ္တစ္စံုတစ္ရာကမွ

မီးစုန္းေတာက္မျပႏိုင္ဘူးမဟုတ္လား။

လက္မေထာင္ၿပီးး

ေခါင္းၿငိမ့္ျပပါအေဖ

သားဆက္မိုက္ပါရေစ

သမုဒၵရာေတြဘယ္ေလာက္နက္သလဲဆိုတာ

သားမွမသိရေသးတာ။



ဒါေတာ့ဒါေပါ့အေဖရယ္

ေခ်ာ္မလဲပဲလမ္းေလွ်ာက္တတ္ရင္

အနာရြတ္ဘယ္ထင္ပါ့မလဲ

ဒီတစ္ခါလည္း ၿပံဳးၿပံဳးေလးၾကည့္ေနေပးပါအေဖ။



မလိမၼာရင္

တစ္ခါပဲမိုက္တယ္အေဖ

လိမၼာသြားရင္ေတာ့

အခါခါမိုက္တတ္လာတယ္။



တစ္ခုေတာ့ရွိတာေပါ့ဗ်ာ

က်ေနာ္ဆိုတဲ့ခပ္ညစ္ညစ္စာတစ္ရြက္မွာ

အေဖာဟာေခါင္းစဥ္တစ္ခုပါပဲအေဖ

ဒီတစ္ခုေတာ့

ေသခ်ာပါတယ္ အေဖ ။ ။

Tuesday, May 18, 2010

သတိေပးတားျမစ္ခ်က္

သတိေပးတားျမစ္ခ်က္

တစ္ခုေလာက္မွာပါရေစ

ဒီကဗ်ာကိုဖတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္

မ်က္ႏွာသစ္ထားေစခ်င္ပါတယ္

မ်က္ေခ်းေပေနတဲ့မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ဖတ္ရင္

ဒီကဗ်ာကလည္းညစ္ပတ္ခ်င္ညစ္ပတ္ေနလိမ့္မယ္

ဒါေၾကာင့္ မ်က္ႏွာအရင္သစ္ပါ။

ဒီကဗ်ာကိုေကာက္ကိုင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္

လက္ကိုဆပ္ျပာနဲ႔စင္ေအာင္ေဆးပါ

မည္းေပေနတဲ့လက္နဲ႔ကိုင္ရင္

ဒီကဗ်ာဟာလည္း ဗိုင္းရပ္စ္ေတြဘက္တီးရီးယားေတြပါခ်င္ပါေနလိမ့္မယ္

ထို႔အတြက္ လက္အရင္ေဆးပါ။

ဒီကဗ်ာကို၀တ္ဆင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္

ေရအရင္ခ်ိဳးပါ။

ေခၽြးနဲ႔ေတြနဲ႔ေပလူးေနရင္

ဒီကဗ်ာဟာလည္းနံေစာ္ခ်င္နံေစာ္ေနလိမ့္မယ္

ဒီအတြက္ ေရအရင္ခ်ိဳးပါ

ဒီကဗ်ာကိုတက္နင္းေတာ့မယ္ဆိုရင္

ေျခအရင္ေဆးပါ။

နင္းခ်င္ရာနင္းထားတဲ့ေျခေထာက္နဲ႔ဆိုရင္

ဒီကဗ်ာဟာလည္း ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္သြားလိမ့္မယ္

သို႔ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ေျခအရင္ေဆးပါ။

အထက္ပါကိစၥမ်ားေဆာင္ရြက္ၿပီးစီးပါက

ဒီကဗ်ာအား . . .

လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ႏိုင္ပါၿပီ။

Sunday, May 16, 2010

ေမလ၏ျဖတ္စမ်ား

ေမလ၏ျဖတ္စမ်ား



စိတ္ေလသူ ညေနက
ျမင္းကုန္းႏွီးေပၚကို တက္သြားျပန္ျပီ ။


တိတ္ဆိတ္မႈရဲ ့ႏႈတ္ခမ္းေတြ ၾကမ္းရွ
"သူမ" ဆံႏြယ္ခက္ေတြ လြင့္၀ဲေနပါစ ။


ျပန္ရုတ္လိုက္တဲ့ ငါးမွ်ားတံတစ္ေခ်ာင္းလို
အျပာေရာင္ဆန္စြာ အသိမ္းယူခံလိုက္တယ္
ဒီတစ္ႏွစ္ပတ္လံုး မေတာင္းခဲ့တဲ့ ဆုက
မိုးသံေလသံ နဲ ့ လာတယ္ ။


သံပတ္ပ်က္သြားတဲ့ အခန္းက
နံရံေတြ ေမြးတယ္
ကိုယ္ကေတာ့ ခိုေတြကိုပဲ အစာမွန္ေအာင္ေကၽြးေနလိုက္တယ္ ။ ။


ရင္ခြင္ရွိန္း

Wednesday, May 12, 2010

ရုပ္ေသ













ရုပ္ေသ


ၾကားေနက် မဟုတ္တဲ့ အနံ ့မ်ားနဲ ့
လွ်ာဟာ နားပင္းသြားတယ္ ။


တိတ္တိတ္ေလးယူလာတဲ့ ပုလင္းတစ္လံုးထဲမွာ
လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ငါးဆယ္ ...
မ်က္ေစာင္းတစ္ခုနဲ ့ ....
ထိုင္ေနက်ခံုတစ္လံုး ...
နံရံေပၚက နံပါတ္အေသ၊စာရြက္အေသေပၚမွာ
ရွင္ေနေသးတာကို ေတြ ့လုိက္တယ္ ။


စကားလံုးေတြနဲ ့မသင့္ျမတ္ေတာ့လုိ ့
"သူမ" ထီးကိုပိတ္ပစ္လိုက္တယ္
ျပီးေတာ့လည္း ...
အၾကမ္းတမ္းဆံုး ညင္သာမႈနဲ ့
မိုးစက္ေတြကို သတ္ပစ္လိုက္တာပါပဲ ။


အဲ့ဒီေနရာမွာပဲ ...
တိတ္ေခြဟာအသက္ရွဴရပ္ေနတယ္ ။ ။


ရင္ခြင္ရွိန္း

Tuesday, May 11, 2010

သူေတာင္းစားေပ်ာက္သြားတဲ့ ခြက္

ငါ့ကိုယ္ငါေမ့ဖို႔အတြက္
မ်ိဳ . . . ခ် . . . ခဲ့ . . . ရ
ငါ့ကိုငါေတြ႔ဖို႔အတြက္
အန္ . . . ေထြး . . . ခဲ့ . . . ရ
အသားမက်တဲ့ညက ေစးကပ္ကပ္နဲ႔
ဖြယ္တယ္တယ္လဲ ႏိုင္တယ္
ခန္းစီးစေတြက ကက္သရင္ဇီတာဂ်ဳန္းရဲ႕ စကတ္တိုလို
၀ဲလိုက္ ခါလိုက္
သူ႔မိုက္ဂုဏ္နဲ႔သူ ျငဴစူတင္းမာ
ရုန္းထြက္ရခက္တဲ့ ေက်ာ့ကြင္းထဲ
လက္ထိပ္ခတ္ၿပီး၀င္ထိုင္ခ်
လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းေတြ ၊ ေရေႏြးအိုးေတြ
အၾကမ္းပန္းကန္ေတြ ၊ က်ရည္ခပ္ျပင္းျပင္းေတြ
တစ္ခုမွ အလင္းမေတြ႔ရဘူ . . . .
ကိုယ့္အမိုက္တိုက္နဲ႔ကိုယ္
လကြယ္ညထဲ ကၽြဲၿပဲႀကီးစီးလို႔
ဆြတ္ဆြတ္ေမွာင္ဖို႔အေရး မီးေသြးခဲနဲ႔သြားတုိက္
ၾကာညိဳနံ႔ေတြ တဟားဟားနဲ႔ေပါ့ . . . . .
ကန္ေတာ့ပါေသးရဲ႕ကြယ္. . . . . . . လို႔ဆိုတဲ့
ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္သည္ကိုႏွာေခါင္းရႈံ႕ၿပီး
သန္းၾကြယ္သူေဌးမႀကီးက စလင္းဘက္အိတ္ဖြင့္
ျမန္မာေငြငါးက်ပ္တိတိနဲ႔ နိဗၺာန္ပို႔ေပးပါတဲ့
တစ္ေန႔တာ အျမင္တုေတြထဲ ျပန္ ျပန္ေရာက္သြား
ငါ. . . . . . . . . . . . . . . . .
နဖူးကို အသာစမ္းရင္း ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔
ရင္ဘတ္ကိုျပန္ဖိ
“အင္း” . . . .
သက္ျပင္းခ်သံတစ္ခုနဲ႔ ဇလံုးဗေထြးနဲ႔လိမ့္ဆင္း
ငါ. . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . .
ဆက္သြယ္လို႔ရပါေသးတယ္ဟ .. . . .. … .
ခင္ဗ်ား . . . . . အျမင္
က်ဳပ္ . . . . . အျမင္
သူ႔ . . . . . . . . အျမင္
ငါ့. . . . . . . . အျမင္
ေန၀င္ - ေနထြက္/ ေနထြက္ - ေန၀င္
ဘာနဲ႔အရင္စခဲ့သလဲ
မလိုအပ္တဲ့ဇီဇာေၾကာင္မႈေတြကို
ဘာတစ္ခုမွ အသံုးမ၀င္ပစၥည္းေတြနဲ႔
တစ္ေယာက္တည္းေအာ္ပရာ၀င္
ႏွစ္ပါးခြင္ ၊ ပ်က္လံုးထုတ္
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ေနာက္ဆံုးေပါ့
အသစ္စခ်င္ရင္ စခြင့္ေပးတယ္
ကိုယ္လံုးေပၚမွန္ေရွ႕ရပ္ေနတဲ့အတိတ္က
ဗလာကိုယ္ထီးနဲ႔ တည္တည္္ႀကီးရပ္လို႔
ျမန္ႏႈန္းျမင့္ အတၱေတြကို ကားယားႀကီးခြ
ဘယ္ညာဇက္ႀကိဳးတပ္ၿပီး
တက္ကလုပ္ ၊ တက္ကလုပ္ ၊ တက္ကလုပ္
အဟုတ္အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းတာ
ငါ့အျပန္ခရီးမွာ ဘာမွမပါခဲ့ပါလား

(ေက်းေတာ္မ်ိဳး)

ပန္း ပြင့္ အ ေသ မ်ား

ပန္း ပြင့္ အ ေသ မ်ား



ဒဏ္ရာရေနတဲ့ရထားတစ္စင္းလို

ကိုယ့္ေအာ္သံက မကြဲျပားခဲ့ျပန္ဘူး

နစ္နာေၾကးတစ္ခုလို ရလိုက္တဲ့ အသံအပ်က္ေတြရယ္

ဖန္တစ္ရာထပ္ေအာင္ေခၚဖူးတဲ့ နာမည္တစ္ခုရယ္

စင္ေပၚမွာေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရတဲ့ ဒုတိယမင္းသားတစ္ေယာက္လိုပဲ

သက္သက္ေအာင့္ထားရတဲ့အသက္က

ေအာင့္သက္သက္ေတာ့ျဖစ္သား ။



အသံတိတ္ည ကိုဆြဲခြာေတာ့

ေကာ္ဖီတစ္ခြက္က ကိုယ့္ကိုေသာက္သြားတယ္

ေျခာက္ျခားလိုက္တာ ……..

စကား၀ါပြင့္သံၾကားရေတာ့

၀င္ရိုးစြန္းမွာညပ္ေနတဲ့ ကိုယ့္လက္ေခ်ာင္းေတြက စာမျပန္ခဲ့ဘူး ။



ပင့္ကူအိမ္ထဲက ဆင္းလာတဲ့ ေႏြရဲ ့ဦးေခါင္းခြံမွာ

ခရမ္းေရာင္က်ည္ဆံတစ္ေတာင့္နဲ ့

အေကာင္းစား မိတ္ကပ္နံ ့ေတြပါလာခဲ့တယ္ ။



အျမတ္ပဲ …

ေခါင္းတလားတစ္လံုးထဲမွာ

ကိုယ့္ အိမ္မက္ေတြကို ျပန္ရလိုက္တယ္

ေသြးမတိတ္ေသးတဲ့ ေန ့စြဲတစ္ခုဟာ

လက္ေဗြရာတစ္ခုနဲ ့အကင္းမေသေသးခဲ့ျပန္ဘူး ။



ေဟာ …

ဘယ္ဘက္ရင္အံုက ခိုတစ္ေကာင္

လွ်ပ္စစ္မွ်င္ၾကိဳးေတြနဲ ့ထျပန္သြားပါျပီ ။ ။



ရင္ခြင္ရွိန္း